ZANDVANGER > WINDLOPER
Dit object 'Zandvanger > Windloper' is gemaakt van helmgras (Ammophila Arenarie), een pioniersplant die ervoor zorgt dat duinen vormkrijgen. Het zorgt ervoor dat het zand in de duinen blijft en niet wegwaait. Het helmgras is met de hand in elkaar gevlochten in een bolvorm en kan al rollend gemakkelijk door de wind worden meegenomen, net als de tumbleweeds in sommige woestijnen. Maar door zijn ietwat platte bolvorm heeft het toch een onder- en een bovenkant.
Het helmgras is te zien als een sterke en stabiele factor in een heftige omgeving met veel wind en zout water. Door het materiaal op deze manier uit de omgeving weg te halen en te weven tot een bol die niet zoveel weegt benadrukt Marieke de contrasten van stabiliteit en stevigheid met het kwetsbare lichte gewicht. Het object kan zelfs de wind gebruiken om vooruit te komen en meebewegen met de elementen. Het helmgras dat Marieke voor dit object gebruikte komt van het strand op de Tweede Maasvlakte; een stuk land dat is te omschrijven als een non-place. Omdat dit stuk Nederland recent aangelegd is door de mens ontbreekt het aan geschiedenis en aan een culturele en historische identiteit. Daardoor is interactie met de plek moeilijk waardoor het soms zielloos aan kan voelen. Er wordt niet gewoond en er worden bijvoorbeeld geen gewassen geteeld; er is alleen industrie. Je bent er als bezoeker of omdat je er moet zijn voor je werk. Verder zijn er zijn weinig herkenningspunten en overheerst de anonimiteit. Toch komt Marieke er graag om de leegheid en vervreemding te ervaren. En om iets tastbaars te maken met de materialen die er te vinden zijn.
Het helmgras is te zien als een sterke en stabiele factor in een heftige omgeving met veel wind en zout water. Door het materiaal op deze manier uit de omgeving weg te halen en te weven tot een bol die niet zoveel weegt benadrukt Marieke de contrasten van stabiliteit en stevigheid met het kwetsbare lichte gewicht. Het object kan zelfs de wind gebruiken om vooruit te komen en meebewegen met de elementen. Het helmgras dat Marieke voor dit object gebruikte komt van het strand op de Tweede Maasvlakte; een stuk land dat is te omschrijven als een non-place. Omdat dit stuk Nederland recent aangelegd is door de mens ontbreekt het aan geschiedenis en aan een culturele en historische identiteit. Daardoor is interactie met de plek moeilijk waardoor het soms zielloos aan kan voelen. Er wordt niet gewoond en er worden bijvoorbeeld geen gewassen geteeld; er is alleen industrie. Je bent er als bezoeker of omdat je er moet zijn voor je werk. Verder zijn er zijn weinig herkenningspunten en overheerst de anonimiteit. Toch komt Marieke er graag om de leegheid en vervreemding te ervaren. En om iets tastbaars te maken met de materialen die er te vinden zijn.
