VERSCHILLIG OVER ONVERSCHILLIGHEID
Proces met verschillende materialen en technieken met als thema 'onverschilligheid'.
In het dagelijks leven merkt Marieke regelmatig een soort onverschilligheid bij zichzelf op. Door de chronische pijn en vermoeidheid kost het haar zoveel energie om de dag überhaupt enigszins door te komen, dat ze zich vaak niet druk kan maken om andere dingen. De onverschilligheid uit zich niet alleen naar haar omgeving, maar ook naar zichzelf.
In dit project onderzoekt en documenteert Marieke wat die onverschilligheid voor haar betekent. Door zich er zo in te storten, probeert ze het niet alleen zichtbaar te maken voor zichzelf en anderen, maar maakt ze ook duidelijk dat ze eigenlijk heel verschillig is over haar onverschilligheid. Dat klinkt haast paradoxaal, maar door met aandacht iets te maken en er haar schaarse energie voor te gebruiken wordt het een waardevol, misschien wel liefdevol proces en het blijkt heel louterend te werken. Door er zo intensief mee bezig te zijn lijkt het haast een soort monomanie, of een obsessie. Maar gek genoeg werkt het berustend.
In dit project onderzoekt en documenteert Marieke wat die onverschilligheid voor haar betekent. Door zich er zo in te storten, probeert ze het niet alleen zichtbaar te maken voor zichzelf en anderen, maar maakt ze ook duidelijk dat ze eigenlijk heel verschillig is over haar onverschilligheid. Dat klinkt haast paradoxaal, maar door met aandacht iets te maken en er haar schaarse energie voor te gebruiken wordt het een waardevol, misschien wel liefdevol proces en het blijkt heel louterend te werken. Door er zo intensief mee bezig te zijn lijkt het haast een soort monomanie, of een obsessie. Maar gek genoeg werkt het berustend.
Proces met verschillende materialen en technieken met als thema 'onverschilligheid'.
Ze gebruikt hiervoor eenvoudige materialen en middelen, waarin ze veel met lagen over elkaar werkt. Er ontstaat een soort vervaging, chaos en ruis. Soms stoot het ene materiaal het andere af; de focus ontbreekt en ze lijkt onbereikbaar. Door het woord repetitief op te schrijven: hard, scherp, krassend, kwetsbaar, dwingend en herhalend, verliest het soms even zijn kracht. Hoe vaker je het woord schrijft of leest, hoe minder de betekenis lijkt binnen te dringen, wat ook weer een soort bevrijding teweegbrengt. Het werkt als een eindeloze echo van maar één woord. Het is steeds hetzelfde woord, maar het handschrift van Marieke laat ook iets zien van de persoonlijke impact erachter. Zelfs de gestempelde woorden zijn allemaal anders.
Proces met verschillende materialen en technieken met als thema 'onverschilligheid'.
Door vervolgens de documenten en de woorden te ontleden of te fragmenteren wordt het beeld weer vager, mistiger, ongrijpbaar. Vervolgens stelt ze de losse onderdelen weer opnieuw samen en ontstaat er een nieuw object. Al die objecten bij elkaar vormen een tastbaar archief over een toch wat ongrijpbaar onderwerp.
"Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, het is onverschilligheid."
- Elie Wiesel -
Die ongrijpbaarheid komt heel mooi terug in bovenstaande tekst, het is namelijk de afwezigheid van emotie, de ultieme 'vlakheid'. Waar woede scherp is en verdriet zwaar, is onverschilligheid vaak een 'niets'. Deze nobelprijs winnaar maakt duidelijk dat onverschilligheid gevaarlijker is dan haat, omdat het leidt tot het negeren van menselijk lijden.
Boekje met collages op A6-formaat, 80 bladzijdes (dubbelzijdig) waarin het woord 'onverschilligheid' honderden keren terugkomt.
Compositie met reliëf van vulmiddel op multiplex, 67 x 25 cm.
Naast de voorkeur van Marieke om zich beeldend te uiten is dit een mooi voorbeeld van haar fascinatie voor taal. In dit onderzoek staat één woord centraal en door er op deze manier mee op te gaan wordt het een soort bouwsteen, een materiaal. Van een afstandje is het woord soms niet eens goed leesbaar, zoals bij onderstaande panelen. Het nodigt uit om de werken van heel dichtbij te bekijken om de volle impact te ervaren en zo op te gaan in het maakproces dat hieraan vooraf ging. Het maken zelf heeft ook wel even geduurd, omdat ze regelmatig moest stoppen omdat haar handen teveel pijn gingen doen.
Canvas verpakt in papier met honderden keren het woord 'onverschilligheid' gestempeld. 58 x 78 cm.
